بعضی آدمها تقریبا از خیر هیچ وسیله و تیروتختهای نمیگذرند. جمعکردن آت و آشغال، سن و سال برنمیدارد٬ زن و مرد نمیشناسد، حتی کوچکبودن خانه هم از پس این علاقه برنمیآید. وابستگی به خردهریزهای زندگی٬ از ظرفهای پلاستیکی خالی گرفته تا وسایل برقی از کار افتاده٬ مبلهای پوسیده و دوچرخه زنگزده، علاقهای است که برای بعضیها نوستالژی و خاطرهای خوب است و برای خیلیهای دیگر تنها یک وسواس بیمارگونه یا ترس از دور انداختن چیزهای به درد نخور؛ علاقهای خیلی شخصی که گاه حتی نمیشود دربارهاش با کسی حرف زد یا توضیحش داد!
گاهی مردم میخندند٬ گاهی تعجب میکنند و اغلب اطرافیان عصبانی میشوند که این چه عادت جاگیر و آشفتهای است؟ ولی در نهایت٬ گوشهای دور از چشم بقیه مامنی میشود برای تلانبار کردن و چیدن خنزر پنزرهای بیربط و باربطی که دلیل بودنشان را فقط و فقط با عادتی شخصی و عجیب میشود توجیه کرد یا شاید خاطرهای قدیمی و خاکگرفته...
از آنجا که داستان انبارکردن خرت و پرت ریشه در گذشته و روزهای ترس از قحطی و جنگ دارد، رد پای این عادت را میتوان در همه جای دنیا پیدا کرد.
(عکس: امیر خسروشاهی/خبرگزاری ایسنا)
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در گفتگو با جام جم آنلاین مطرح کرد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
گفتوگوی عیدانه با نخستین مدالآور نقره زنان ایران در رقابتهای المپیک
رئیس سازمان اورژانس کشور از برنامههای امدادگران در تعطیلات عید میگوید
در گفتوگوی اختصاصی «جامجم» با دکتر محمدجواد ایروانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی شد